Ik ga niet thuisblijven voor dit kind!

In mijn vorige blog vertelde ik je welke vormen van verlof er zijn, waar je aanspraak op kan doen als je zwanger bent en werkt of een uitkering hebt. In deze blog vertel ik je, hoe ik ben omgegaan met zwangerschap- en ouderschapsverlof. En ja, de titel is letterlijk hoe ik hier zelf over dacht.

Van week 10 tot en met week 15 van mijn zwangerschap had ik last van een lage weerstand en pikte ik alle virussen op die in de lucht zaten. Ik was 15 weken zwanger en had op mijn bruiloft een voorhoofdsholteontsteking! Gelukkig was dat allemaal na week 15 voorbij. Ik voelde mij gedurende zwangerschap super fit. Af en toe last van brandend maagzuur, maar verder liep ik lekker rond op mijn stiletto’s op het werk. Vijf weken voor mijn uitgerekende datum nam ik mijn zwangerschapsverlof op. Ik had allemaal plannen gemaakt voor in mijn zwangerschapsverlof, maar twee weken later braken mijn vliezen en kwam Mika met 38 weken op de wereld. Daar was ik totaal niet op voorbereid! Mika had veel te grote kleren aan. Maatje 50 moest nog gewassen worden.

Vóór de bevalling had ik besloten dat ik weer ging werken als de baby drie maanden zou zijn. Ik wilde zo snel mogelijk terugkeren op de werkvloer. Jonathan vroeg mij of ik misschien ouderschapsverlof wilde opnemen. Ik werd boos en zei met mijn dikke buik: “Ik ga niet thuisblijven voor dit kind”!

EEN GOEDE VOORBEREIDING IS HET HALVE WERK..toch?

Ná de bevalling loop ik huilend achter de kinderwagen over straat. Mika heeft met drie maanden zijn eerste mentale sprongetje. “Hij houdt zijn smoel niet” zeg ik huilend aan de telefoon tegen Jonathan. “Hij huilt de hele tijd, ik kan niet eens een pak luiers kopen”. Ik snapte er niets van. We hebben eindelijk regelmaat in huis en nu is dat helemaal weg. Over twee weken begin ik weer met werken! Ik voel een steek in mijn maag als ik daar aan denk. Ik ben zo dol op mijn baan, maar hoe moet ik het in Godsnaam voor elkaar krijgen! Dit kan ik niet! Moederschap is zo nieuw voor mij. Ik dacht dat ik het wel wist, maar ik weet niets! Toen kwam de gedachte voorbij dat ik Mika vanaf volgende week naar het kinderdagverblijf moest brengen. De tranen stonden in mijn ogen. Hoe graag ik ook mijn eigen ruimte wil, ik wil ook bij Mika zijn. Mijn hormonen gingen alle kanten op. Hier had ik mij niet op kunnen voorbereiden.

Jonathan en ik gingen in gesprek. Kunnen wij het ons financieel veroorloven als ik met (onbetaald) ouderschapsverlof ga? We hakte de knoop door. Ik zou al mijn vakantiedagen opnemen en extra ouderschapsverlof. Met een brok in mijn keel belde ik mijn manager op: “Ik ben er nog niet klaar voor. Ik wil heel graag weer werken, maar het voelt nog niet goed. Mag ik alsjeblieft extra verlof opnemen?”. Ik had mij voorbereid op een nee. Ik was er bewust van dat ik met mijn afwezigheid een gat in de business creëerde en dat er extra vervanging moest komen. “Ik ga het regelen” zei ze. Ik sprong een gat in de lucht. Er viel een last van mijn schouders. Drie extra maanden verlof! Het was zo fijn dat ik deze extra tijd had en kreeg om mijn weg te vinden in het leven met een baby. Het heeft mij enorm geholpen in mijn weg naar moederschap. Zo zie je, op de momenten dat je hulp nodig hebt, is die er ook.

Na 6,5 maand ging ik weer terug naar de werkvloerIk was de dag ervoor erg emotioneel, maar op de dag zelf voelde het zo goed om weer aan het werk te zijn! Ik had veel energie en zat vol met ideeën. Collega’s complimenteerde mij hoe goed ik in mijn vel zat. Alles zat in kannen en kruiken totdat drie maanden later mijn schoonvader overleed. Mijn vader kreeg te horen dat hij weer een fulltime opdracht had en niet meer op Mika kon passen. Jonathan kon niet meer één dag in de week met Mika zijn vanwege de stijgende werkdruk. En aangezien Jonathan en ik samen bij hetzelfde bedrijf werkte gelde die werkdruk ook voor mij. Mijn manager had een nieuwe rol. Ons team dunde uit van vier man naar just me. Er moest dus een nieuwe opvangplan komen. Ik verzamelde moed en ging in gesprek met mijn tijdelijke nieuwe manager. “Gezien de omstandigheden wil ik graag minder gaan werken. Ik zou graag ouderschapsverlof willen opnemen en drie dagen werken”. “Je overvraagt jezelf” was het antwoord van de nieuwe plaatsvervangende manager. Omdat ik eerder drie maanden verlof had opgenomen, was een dag minder werken helaas niet mogelijk.  

had ik mijn burn-out kunnen voorkomen?

Ik was teleurgesteld, maar vastberaden om dit te laten werken. Mika ging vier dagen naar het kinderdagverblijf. Ik ging als een trein op het werk. En de rest is geschiedenis. Mijn burn-out is een realitycheck. Ik heb mijzelf veel vragen gesteld in deze periode. De voornaamste vraag: ‘had ik deze burn-out kunnen voorkomen’? ‘Had ik het kunnen voorkomen als ik minder zou gaan werken’? ‘Kan ik een werkende moeder zijn’? Wat ik heb geleerd is dat het niet gaat om ‘wat als’.

Vrouwen hebben een achterstand op de arbeidsmarkt. Vrouwen verdienen minder dan mannen. Om precies te zijn een verschil van 8 procent, alleen omdat je vrouw bent. Het is prima dat de vrouw werkt, maar een carrière mag niet ten koste gaan van de kinderen. De arbeidsmarkt weer te betreden nadat je een tijdje thuisblijfmoeder bent geweest is lastig. Het wordt gezien als een een gat in je cv en dat schrikt werkgevers vaak af. Kortom er is een maatschappelijke druk om werkende moeder te zijn. Als jij dat wilt dan kun je een carrière hebben en moeder zijn. Het betekent wel dat je keuzes moet maken en daar achter staan. Dat is wat ik heb geleerd. En wat ik ook heb geleerd is je grenzen kennen. Tijdens mijn burn-out had ik niet door dat ik over mijn grens ging. Ik wist niet waar de grenzen lagen, totdat mijn lichaam mij tot een halt riep.

MAMASITA TIP!

Bepaal voor jezelf wat jij wilt aan zwangerschap- & ouderschapsverlof. En niet wat de omgeving van jou verwacht. Sta achter de keuzes die je maakt. Stel grenzen. En sta open voor verandering op het moment dat je besluit niet meer goed voelt. Of je er nou voor kiest om zo snel mogelijk terug te keren op de werkvloer of nog extra verlof wil om bij je kindje te zijn. Laat je niet leiden door een schuldgevoel of de verwachting van een ander. Blijf dicht bij jezelf.

Ook iets te delen? Geef hier je reactie!

Like mijn Facebook pagina om op de hoogte te blijven van nieuwe blogs, toffe vlogs en leuke GiveAways

 

Bitnami